Peter Raspor / Znaczenie etyki w bezpieczeństwie i jakości żywności

Peter RasporBromatologia oraz technologia żywności i żywienia należą do nauk stosowanych zajmujących się praktycznym podejściem do produkcji i konserwacji żywności. Dystrybucja i technologia żywności zajmują się każdym etapem łańcucha dostaw: od producentów żywności do konsumentów, stawiając codziennie czoła niebezpieczeństwom i wyzwaniom związanym z dostarczaniem ludziom wystarczająco (dobrobyt) zdrowej (bezpieczeństwo) żywności. Produkcja, przetwarzanie, przechowywanie i dystrybucja żywności uległy dogłębnym przemianom w ciągu ostatnich dziesięcioleci ze względu na wymuszoną globalizację, wydłużenie okresu przydatności do spożycia z jednej strony i specyficzne wymagania konsumentów z drugiej (przeczytaj o działach marketingu obecnych w łańcuchu dostaw żywności, które koncentrują się na tworzeniu nowych potrzeb). Holistyczne rozumienie żywności oznaczające rozumienie produkcji, dystrybucji i konsumpcji żywności z żywieniowego punktu widzenia, a nie tylko logistycznego, nie jest mocną stroną dzisiejszego konsumenta. W konsekwencji manipulacja jakością i bezpieczeństwem żywności w całym łańcuchu ma różne wymiary. Jednym z nich, który powinien stać się integralną częścią myślenia o żywności, jest wymiar etyczny. W ramach programu bezpieczeństwa żywności powinniśmy być w stanie zidentyfikować wszystkie niebezpieczeństwa, przeanalizować je, ocenić prawdopodobieństwo ich wystąpienia i określić środki pozwalające na ich kontrolę. Praca profesjonalisty w zakresie żywienia to wyzwanie analizowania procesów przetwarzania i konserwacji w całym łańcuchu dostaw żywności. Ale także zrozumienie sposobu, w jaki dobre praktyki są wdrażane w takim łańcuchu, gdzie mikrobiologia i mikrobiolodzy żywności są zaangażowani w zarządzanie bezpieczeństwem żywności od producenta do konsumenta. Taka praca oznacza również postulowanie egzekwowania zasad etycznych w całym łańcuchu. Istnieje wiele sposobów stawienia czoła temu wyzwaniu. Jedną z ważnych dróg jest komunikacja i tworzenie sieci na scenie międzynarodowej. Europejska deklaracja w sprawie technologii żywności i żywienia porusza ten temat, zachęcając również do uwzględnienia wymiaru etycznego w branży spożywczej.

Peter Raspor, doktor nauk biotechnologicznych, profesor mikrobiologii i biotechnologii przemysłowej, wykładowca i badacz Uniwersytetu Lublańskiego w Słowenii. Zaczynał jako piekarz, a po ukończeniu studiów z zakresu bromatologii, kontynuował edukację w zakresie inżynierii biochemicznej i zajął się biotechnologią. Od 1992 roku jest kierownikiem Katedry Biotechnologii Wydziału Biotechnicznego, Zakład Bromatologii i Technologii Żywienia, a od 2003 roku dyrektorem studiów licencjackich na kierunku biotechnologia. Stworzył studia podyplomowe z zakresu biotechnologii, a następnie studia biotechnologiczne na Wydziale Biotechnicznym. Obecnie prowadzi badania z zakresu mikrobiologii i jest kierownikiem katedry biotechnologii, mikrobiologii i bromatologii. W ciągu ostatnich 20 lat przeprowadził ponad dwadzieścia międzynarodowych i krajowych projektów. Od 2008 roku angażuje się także w działalność międzynarodowych i krajowych organizacji rządowych i pozarządowych zajmujących się przede wszystkim Europejską Deklaracją w Sprawie Technologii Żywności i Żywienia na Rzecz Zdrowia. Członek wielu towarzystw naukowych i zawodowych oraz zespołów redaktorskich lub redaktor wysoko cenionych czasopism. Jest autorytetem w dziedzinie technologii żywności i żywienia, mikrobiologii i biotechnologii przemysłowej, a ostatnio również bezpieczeństwa żywności.